Ο καπιταλισμός και ο ιμπεριαλισμός (μήτρες του φασισμού), όχι μόνο δεν αλλάζουν αλλά γίνονται όλο και πιο επιθετικοί, – Για την «Ημέρα μνήμης των θυμάτων του Ολοκαυτώματος»

Της Π. Μ

«26 Ιανουαρίου 1945: Ο κόσμος μας ήταν ένας κόσμος νεκρών και φαντασμάτων. Το τελευταίο ίχνος πολιτισμού έσβησε μέσα μας και γύρω μας. Το έργο της αποκτήνωσης που άρχισαν οι θριαμβευτές Γερμανοί, το ολοκλήρωσαν οι ηττημένοι Γερμανοί..

Ο φασισμός ήταν ακόμα παρών, αλλά κρυμμένος μέσα στο κουκούλι του. Προετοίμαζε την αλλαγή του για να εμφανιστεί ξανά με καινούργιο πρόσωπο, μη αναγνωρίσιμο, πιο αξιοσέβαστο, προσαρμοσμένος στις καινούργιες συνθήκες ενός κόσμου ο οποίος έβγαινε από την καταστροφή που ο ίδιος ο φασισμός είχε προκαλέσει.»

Primo Levi – Εαν αυτό είναι ο άνθρωπος.

Αυτά συνέβησαν στην ήπειρο του πολιτισμού και της διανόησης.
Τα ολοκαυτώματα συνεχίζονται. Απλώς έχουν αλλάξει μορφή. Αυτή είναι η κόλαση του παγκόσμιου ναζισμού.
Με τα hot spots μας ή σε ελεύθερη μετάφραση τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τους ειρηνοποιούς του ΝΑΤΟ και την αποχαύνωση του κόσμου.Την παραίτηση από όλα τα αυτονόητα δικαιώματα του και την παραμονή του σε ένα μετατραυματικό σοκ.
Ακόμα να γίνει κατανοητό πως ο καπιταλισμός και ο φασισμός συντηρείται από την ανοχή και την παθητικότητα.

Ο καπιταλισμός και ο ιμπεριαλισμός (μήτρες του φασισμού), όχι μόνο δεν αλλάζουν αλλά γίνονται όλο και πιο επιθετικοί, όλο και πιο επικίνδυνοι.
Βρισκόμαστε στο μέσο ενός επικίνδυνου δρόμου. Παγκοσμίως. Εκπροσωπούμαστε από το γελοίο. Το γελοίο που είναι η βλακεία με έπαρση.

Το θέμα είναι η απουσία της κριτικής σκέψης. Αυτός είναι ο μέγιστος των κινδύνων και η πηγή όλων των δεινών.

Ο πόλεμος είναι παράνοια. Και χαρίζει εμπειρίες.Μια από αυτές,όπως είχε πει ο Όργουελ -δεν ξέρω αν το μεταφέρω αυτούσιο-, είναι ότι ποτέ δεν μπορείς να ξεφύγεις από την αηδιαστική μυρωδιά ανθρώπινης προέλευσης.

Ίσως μέχρι τον επόμενο μεγάλο πόλεμο να το έχουμε εμπεδώσει.
Αυτά αφιερωματικά για την ημέρα Ολοκαυτώματος.

______________Η 27η Ιανουαρίου έχει καθιερωθεί από τον ΟΗΕ σαν «Ημέρα μνήμης των θυμάτων του Ολοκαυτώματος». Η ημερομηνία επιλέχθηκε, γιατί, εκείνη την ημέρα του 1945, λίγο πριν τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς απελευθερώθηκε από τον στρατό των συμμάχων.

Διαβάστε επίσης:

 Ολοκαυτώματα: Τους ξέρουμε. Οσα προσωπεία κι αν αλλάξουν

Της Βασιλικής Λάζου – HotHistory

Tο Σάββατο 27 Ιανουάριου 1945 το 322ο τμήμα πεζικού της 60ής στρατιάς του Κόκκινου Στρατού με επικεφαλής τον συνταγματάρχη Πάβελ Κουρότσκιν εισήλθε ως απελευθερωτής στα στρατόπεδα του Αουσβιτς – Μπιρκενάου. Οι Σοβιετικοί στρατιώτες βρέθηκαν μπροστά σε εικόνες ανείπωτης φρίκης. Οι εναπομείναντες 7.000 εξαθλιωμένοι κρατούμενοι, ανάμεσα τους 611 παιδιά, σε ακραίες συνθήκες αποστέρησης και πείνας, καθημαγμένοι από σωματικά και ψυχολογικά βασανιστήρια, ακόμη και ιατρικά πειράματα.

Το Ολοκαύτωμα (ή Σοά) του εβραϊκού πληθυσμού της Ευρώπης συνιστά την εμβληματικότερη πράξη κτηνωδίας του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου και το μεγαλύτερο μαζικό έγκλημα βιομηχανικής κλίμακας της ιστορίας. Συνολικά 6.000.000 εξοντώθηκαν με «επιστημονικό τρόπο». Το 1.300.000 στο Αουσβιτς. Βρήκαν τον θάνατο από δηλητηριώδη αέρια σε θαλάμους αερίων, απαγχονίστηκαν, πυροβολήθηκαν, έγιναν πειραματόζωα.
Χιλιάδες πέθαναν από την κακοποίηση και τον υποσιτισμό. Στη συντριπτική τους πλειονότητα Εβραίοι αλλά και άλλες ομάδες που κρίθηκαν «ανεπιθύμητες» ή «φυλετικά κατώτερες», όπως 200.000 Ρομά, ομοφυλόφιλοι, πολιτικοί αντίπαλοι. Ανάμεσά τους και 70.000 Ελληνοεβραίοι, το σύνολο σχεδόν της εβραϊκής κοινότητας. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

tsak-giorgis.blogspot.com/