J.M. Berger: Τα Ημερολόγια Τέρνερ, η βίβλος της νεοναζιστικής βίας

Πριν την ύπαρξη της alt-right, υπήρξαν τα Ημερολόγια Τέρνερ (The Turner Diaries).

Εκδόθηκαν για πρώτη φορά πριν σχεδόν 40 χρόνια, το διαβόητο δυστοπικό μυθιστόρημα απεικονίζει μια φανταστική εθνικιστική επανάσταση που κορυφώνεται σε παγκόσμια γενοκτονία.

Τα γεγονότα του βιβλίου ξεκινούν πριν σχεδόν 30 χρόνια – στις 16 Σεπτεμβρίου 1991, την ημερομηνία της πρώτης καταχώρησης στο ημερολόγιο του Earl Turner. Το φανταστικό ημερολόγιο περιγράφει μια ρατσιστική εικόνα ενός εφιαλτικού κόσμου, στον οποίο «Το Σύστημα» – Αφροαμερικανοί μπράβοι υπό την καθοδήγηση Εβραίων πολιτικών – προσπαθούν να κατασχέσουν όλα τα όπλα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μια μυστική οργάνωση γνωστή ως το Τάγμα (The Order) αρχίζει την αντίσταση για να φέρει πίσω στα χέρια των λευκών σοβινιστών τη χώρα, κερδίζοντας τελικά μια αποκαλυπτικών διαστάσεων εξέγερση και πυρηνικό πόλεμο, κατακτώντας πρώτα τη χώρα και στη συνέχεια το κόσμο.

Τα Ημερολόγια Τέρνερ δημιουργήθηκαν το 1970 από τον William Luther Price, ηγέτη της νεοναζιστικής οργάνωσης Εθνική Συμμαχία (National Alliance, NA). Προχειρογραμμένα και ακραία ρατσιστικά, Τα Ημερολόγια Τέρνερ ενέπνευσαν δεκάδες ένοπλες ληστείες και περισσότερους από 200 φόνους στις δεκαετίες που ακολούθησαν την έκδοσή τους.

Τα Ημερολόγια Τέρνερ μπήκαν στα πρωτοσέλιδα όταν μια βίαιη λευκή εθνικιστική ομάδα, οικειοποιήθηκε το όνομα The Order, ακολουθώντας το τακτικό σχέδιο τρομοκρατίας που περιγράφεται στο βιβλίο. Τα Ημερολόγια εκτοξεύτηκαν στο εθνικό προσκήνιο όταν αποκαλύφθηκε πως αποτελούσαν βασική έμπνευση για τον βομβιστή της Οκλαχόμα, Timothy McVeigh, που σκότωσε 168 άτομα χρησιμοποιώντας ένα παγιδευμένο φορτηγό, που έμοιαζε εκπληκτικά με μια επίθεση στο βιβλίο. Από τότε, Τα Ημερολόγια Τέρνερ έχουν εμπνεύσει εγκλήματα μίσους και τρομοκρατίας στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην Ευρώπη σε περισσότερες από δεκάδες ξεχωριστές υποθέσεις μέχρι σήμερα.

Πέρα όμως από τη βία που ασκούν οι αναγνώστες τους, Τα Ημερολόγια Τέρνερ αποτελούσαν επίσης το σπόρο της σημαντικής αλλαγής στην λευκή εθνικιστική ιδεολογία και στρατολόγηση, τα αποτελέσματα της οποίας είναι όλο και πιο αισθητά σήμερα. Στο «The Turner Legacy», ένα νέο άρθρο για το ICCT – The Hague, εξετάζω την περίπλοκη ιστορία της ρατσιστικής δυστοπικής προπαγάνδας και τους λόγους για την συνεχιζόμενη σημασία των Ημερολογίων.

Ο λευκός εθνικισμός ήταν το «δίκαιο της χώρας» στις Ηνωμένες Πολιτείες για το μεγαλύτερο κομμάτι της ιστορίας τους. στον απόηχο του Εμφυλίου Πολέμου, ο θεσμοθετημένος λευκός εθνικισμός άρχισε να διαβρώνεται, μια διαδικασία που επιταχύνθηκε στον 20ο αιώνα. Μπροστά στο κίνημα των πολιτικών δικαιωμάτων, ο λευκός εθνικισμός άρχισε να αναπτύσσει περίπλοκες ιδεολογίες, με μια σειρά από διαφορετικά ρεύματα να κάνουν την εμφάνιση τους.

Ο κοινότοπος ρατσισμός – η απλή αντιπάθεια ή διάκριση εναντίον ανθρώπων με βάση τη φυλή – έπαιζε ακόμη σημαντικό ρόλο στη χώρα, αλλά καθώς ο τυπικός λευκός εθνικισμός στιγματίζονταν όλο και πιο πολύ, αυτές οι ιδεολογικές παραλλαγές έγιναν υποκουλτούρες στις οποίες ανθούσε ο βίαιος εξτρεμισμός.

Το πιο σημαντικό κίνημα που προέκυψε από αυτή τη δυναμική ήταν ο νεοναζισμός και η Χριστιανική Ταυτότητα. Ο νεοναζισμός εστιάζεται κυρίως στην άρνηση του Ολοκαυτώματος και τα συμβολικά ταυτοτικά χαρακτηριστικά, ενώ η Χριστιανική Ταυτότητα βασίζεται σε μια περίπλοκη θρησκευτική αιτιολόγηση που εξελίχθηκε από μια θεωρία συνωμοσίας του 19ου αιώνα που είναι γνωστή ως Βρετανικός Ισραηλισμός (British Israelism), η οποία ισχυρίζονταν πως οι Αγγλοσάξωνες είναι η χαμένη φυλή του Ισραήλ. Και τα δυο κινήματα βασίζονται ιδιαίτερα στον αντισημιτισμό, αλλά το μίσος τους απευθύνεται προς όλους τους μη λευκούς ανθρώπους.

Αυτά τα κινήματα, μαζί με την Ku Klux Klan, έγιναν το πρόσωπο του λευκού εθνικισμού, που οδήγησε σε περεταίρω περιθωριοποίηση τους λόγω του ξέφρενου ρατσισμού τους και της αυξημένης προσοχής των αρχών, καθώς οι απόψεις και η ρητορική τους γινόταν όλο και πιο βίαιη.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ο  William Luther Pierce έφυγε από το Αμερικάνικο Ναζιστικό Κόμμα και δημιούργησε την Εθνική Συμμαχία. Ο Pierce, άθεος και επιστήμονας, κατανοούσε το γεγονός πως αυτές οι επιδεικτικές μορφές λευκού εθνικισμού ήταν ιδιαίτερα αποκρουστικές για τους «κανονικούς ανθρώπους», προσελκύοντας νεοσύλλεκτους που τους περιέγραφε ως «ελαττωματικούς» και «ανάπηρους». Η Εθνική Συμμαχία υποβάθμισε τις σβάστικες και το βηματισμό χήνας, και αντίθετα εστίασε στη δημιουργία προπαγάνδας ικανής να παραπλανήσει τους φύλακες των καθιερωμένων μέσων και να απευθυνθεί σε ευρύτερο κοινό.

Τα Ημερολόγια Τέρνερ ήταν μια από τις πρώτες του προσπάθειες, και δίχως αμφιβολία η πιο επιτυχημένη. Εκδόθηκε σε συνέχεις στο ενημερωτικό δελτίο της Εθνικής Συμμαχίας, και αργότερα εκδόθηκε σε ολοκληρωμένη μορφή, Τα Ημερολόγια Τέρνερ είναι ένα δυστοπικό μυθιστόρημα για τις Ηνωμένες Πολιτείες όπου οι μη λευκές μειονότητες έχουν αφοπλίσει και καταπιέζουν τους λευκούς Αμερικανούς, που οδηγεί σε μια επανάσταση των λευκών εθνικιστών. Με μια φτωχή, απλουστευτική γλώσσα, η αποκαλυπτική πλοκή ακολουθεί ένα αντάρτικο αντιστασιακό κίνημα λευκών εθνικιστών που είναι γνωστό ως The Order καθώς ξεκινά μια σειρά από τρομοκρατικές επιθέσεις, που τελικά εξελίχθηκε σε ανοιχτή εξέγερση. Η Order κερδίζει στο τέλος, και ξεκινά μια εκστρατεία παγκόσμιων γενοκτονιών εναντίον των μη λευκών.

Τα Ημερολόγια Τέρνερ ξεχωρίζουν για την έλλειψη ιδεολογικού προσανατολισμού. Σε κάποιο σημείο του μυθιστορήματος, στον πρωταγωνιστή του, τον Earl Turner, του δίνεται να διαβάσει ένα βιβλίο. Τα Ημερολόγια λένε πως το βιβλίο εξηγεί υπέροχα τους λόγους που ο λευκός σοβινισμός και την αιτιολόγηση των δράσεων της The Order. Είναι σημαντικό, τα περιεχόμενα αυτού του μαγικού τόμου δεν προσδιορίζονται ποτέ. Αν και ο επίλογος του βιβλίου αφήνει στοιχεία για έναν ευρύτερο ναζιστικό προσανατολισμό, το βιβλίο δεν ταυτίζει ποτέ ανοιχτά την The Order με κάποιο συγκεκριμένο κίνημα.

Λόγω της επιθυμίας του Pierce να προσελκύσει «κανονικό» κόσμο, όπως και η αρχικά περιορισμένη κυκλοφορία του βιβλίου μεταξύ των νεοναζί, τα Ημερολόγια υποθέτουν πως οι αναγνώστες τους είναι ήδη ρατσιστές  και δεν χρειάζεται να προσηλυτιστούν σε αυτό το τρόπο σκέψης. Η εγκατάλειψη του «γιατί» ενισχύει την εστίαση της αφήγησης στο «τι» και στο «πως» – η ανάγκη της άμεσης, βίαιης δράσης και των χειροπιαστών προτάσεων του πως να πραγματοποιηθεί. Αυτό είναι κομμάτι του γιατί το βιβλίο συνδέεται τόσο συχνά με τη βία και τη τρομοκρατία.

Καθώς όμως η φήμη του βιβλίου μεγάλωνε, είχε μια ακόμη επίπτωση στο λευκό εθνικιστικό κίνημα. Τα Ημερολόγια Τέρνερ είναι ένα τεστ Ρόρσαχ για ρατσιστές κάθε ρεύματος, κοινότοπων ή ιδεολόγων. Οι αναγνώστες μπορούν να φέρουν τις δικές τους ιδεολογίες και αιτιολογίες στο αφήγημα, ή μπορούν να μη φέρουν και καμιά.

Με το πέρασμα του χρόνου, η οικουμενιστική προσέγγιση στον λευκό σοβινισμό έγινε η κυρίαρχη τάση για το κίνημα σε Ηνωμένες Πολιτείες και Ευρώπη. Αντί να προσπαθεί να πουλήσει την περίπλοκη μυθολογία και τις βιβλικές υποσημειώσεις της Χριστιανικής Ταυτότητας, ή την στιγματισμένη επίδειξη του Hitler και των ναζί, προβεβλημένη λευκοί εθνικιστές άρχισαν να υιοθετούν μια πιο προσεκτική γενική προσέγγισης, παίζοντας με τον φυλετικό φόβο και μίσος όπως υπάρχουν, αντί να προσπαθούν να κατασκευάσουν ιδεολογικές αιτιολογήσεις.

Άρχισε με την The Order, ένα πραγματικό τρομοκρατικό πυρήνα που βασίζονταν άμεσα στην οργάνωση που περιγράφονταν στα Ημερολόγια Τέρνερ. Σε ένα ξέσπασμα που κράτησε ένα χρόνο που ξεκίνησε το 1983, η The Order σκότωσε τρεις ανθρώπους και έκλεψε εκατομμύρια δολάρια, πολλά από τα οποία στη συνέχεια διανεμήθηκαν σε ηγέτες του κινήματος του λευκού εθνικισμού και δεν ανακτήθηκαν ποτέ. Μέλη της οργάνωσης αναφέρονταν στα Ημερολόγια ως την «βίβλο» τους.

Ένα μέλος της The Order, ο David Lane, εξελίχθηκε σε παραγωγικό συγγραφέα στη φυλακή όταν οι αρχές διέλυσαν την συμμορία το 1984. Αν και έγραψε μια σειρά από μακροσκελή ιδεολογικά φυλλάδια, ένα από τα πιο σημαντικά του έργα ήταν το τρισέλιδο «Μανιφέστο της Λευκής Γενοκτονίας», που έφερε την αντιπάθεια του Pierce για τις περίπλοκες ιδεολογικές φράσεις σε πρωτόγνωρα επίπεδα, αντίθετα μιλούσε από μια πλατφόρμα «νόμων της Φύσης, κοινής λογικής και επίκαιρων συνθηκών». Το μανιφέστο λέει πως «η ‘φυλετική ενσωμάτωση’ είναι απλά ευφημισμός για τη λευκή γενοκτονία», και πως η «λευκή φυλή» είναι στο χείλος της εξαφάνισης λόγω της διασταύρωσης με άλλες φυλές.

Ο Lane αργότερα συμπύκνωσε τις απόψεις του ακόμη πιο πολύ σε μια δήλωση μιας πρότασης που τώρα είναι γνωστή ως οι 14 Λέξεις (14 Words) που χρησιμοποιούνται ευρέως από τους λευκούς εθνικιστές: «Πρέπει να εξασφαλίσουμε την επιβίωση του λαού μας και το μέλλον για τα λευκά παιδιά» («We must secure the existence of our people and a future for white children»). Ο Lane πέθανε στη φυλακή το 2007.

Η απλοποιημένη φράση απέφυγε την δυσάρεστη και στιγματισμένη εικονογραφία του νεοναζισμού και τις περίπλοκες βιβλικές διαστρεβλώσεις της Χριστιανικής Ταυτότητας, επιτρέποντας στο ιδιαίτερα φραξιονιστικό κίνημα του λευκού εθνικισμού να συγκλίνει γύρω από ένα θέμα στο οποίο θα μπορούσαν να συμφωνήσουν – μια υπαρξιακή απειλή στην «λευκή φυλή».

Το ίδιο το μανιφέστο σύντομα περιορίστηκε στην απλή φράση «λευκή γενοκτονία», η οποία διαδόθηκε στις αρχές του 21ου αιώνα και έγινε το συντριπτικά κυρίαρχο σύνθημα του σύγχρονου λευκού εθνικισμού. Το αφήγημα αυτό προωθήθηκε από το λευκό εθνικιστή Robert Whitaker, που πρόσθεσε αυτό που ονόμασε «επωδό» – «Αντιρατσισμός είναι ο κωδικός για αντιλευκός». Αυτές οι δύο φράσεις επαναλαμβάνονταν εσκεμμένα και διαδόθηκαν ευρέως στο διαδίκτυο, μεταξύ των λευκών εθνικιστών διάφορων ιδεολογικών πεποιθήσεων.

Ο λευκός εθνικιστής Richard B. Spencer έσπρωξε τα όρια ακόμη πιο πέρα με την τελευταία εκδοχή της πολιτικής της λευκής ταυτότητας, δημιουργώντας την ιστοσελίδα «Εναλλακτική Δεξιά» το 2010, το σπόρο του ευρύτερου κινήματος που έγινε γνωστό ως alt-right. Ακόμη πιο άμορφο από τους προκατόχους του, η alt-right περικλείει μια ποικιλία αντικοινωνικών συμπεριφορών, που περιλαμβάνουν το ρατσισμό, το μισογυνισμό και το θρησκευτικό ρατσισμό, προσφέροντας πολλά σημεία εισόδου για νέους προσήλυτους που είναι αγανακτισμένοι με κάποια πτυχή της κοινωνίας της πολιτικής. Πολλοί που ταυτίζονται με την alt-rightσυνεχίζουν να προωθούν την αφήγηση της λευκής γενοκτονίας.

Ενώ θα ήταν λάθος να πιστώσουμε στα Ημερολόγια Τέρνερ το σύνολο αυτής της μετάβασης στο λευκό εθνικισμό, το μυθιστόρημα έδειξε πως να αξιοποιηθούν με επιτυχία οι φυλετικοί μύθοι και μίση στην υπηρεσία της βίας, δίχως την επίκληση σε συγκεκριμένη ιδεολογία, και το βιβλίο παραμένει ιδιαίτερα επιδραστικό και σήμερα.

Αν και δικαιολογημένα τα Ημερολόγια είναι διαβόητα για τη βία που έχουν εμπνεύσει, κυρίως στην περίπτωση της Οκλαχόμα, η επίπτωσή τους στη μορφή του λευκού εθνικισμού – και της παρούσας επανεμφάνισης του κινήματος – είναι ισότιμο κομμάτι της σκοτεινής κληρονομιάς τους.

Αρθρο που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα The Atlantic. Ο J.M. Berger είναι ερευνητής σε θέματα εξτρεμισμού και συγγραφέας.

Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας.

geniusloci2017.wordpress.com